S. jest chora, więc podział obowiązków w tym momencie odpada. Wręcz, gdy widzę te zmęczone i pokryte szklistą powłoką oczka mam ochotę przykryć ją jeszcze kocem i pod żadnym pozorem nie wypuszczać.  Zrobiłam co miałam zrobić, a teraz z poczuciem dobrze wykonanego obowiązku odpoczywam.

Uwaga. Jutro notki nie będzie. Nie, że nie będzie szczęścia, będzie, w poniedziałek, podwójne. Dlaczego? Postanowiłam, że jeden dzień w tygodniu będę offline, wypadło na niedzielę, żeby za dużo nie marnować czasu w internecie, pracować i inne. Dlatego do zobaczenia w poniedziałek!