Szczęście to, że Ona jest, jaka jest.

Jakoś tak wyszło, że wczoraj wszyscy przyszli do Nas. Mamy w grupie nowego chłopaka, którzy przypałętał się do koleżanki i dał już kilka razy popis swoim poglądom, dość ślepym i niestety jestem w stanie powiedzieć, że jego wiedza opiera się na informacjach zamieszczanych na kwejku. Chłopiec ten, niestety nie jest w stanie pojąć, że ktoś myśli inaczej, nie jest w stanie słuchać kontrargumentów i inne. Gdy tylko wyszli, odetchnęłyśmy z ulgą. I ogromnie w takich chwilach doceniam, że S. jest otwarta, że czasem bawi się w „adwokata diabła”, ale ma otwarty umysł, potrafi przyznać rację. Jak gdzieś wychodzimy, nie wstydzę się za Nią, nie muszę strofować. Jestem wręcz dumna, że mam taką Cudną Istotę.