Szczęście to mieć ten koszmarny tydzień za sobą.

Chodzę jak widmo, o dziewiętnastej jestem już jak stara dętka rowerowa. Dlaczego? Bo dziewuszka za wcześnie nam dorosła, budzi nas w nocy i chce się głaskać. W pracy szefa swędzi w spodniach. I jakimś cudem na trzy dziewczyny z mojego działu tylko ja latam jak popieprzona po całej hali, założę się też, że zarabiam najmniej. Ostatnio jestem chłopcem do bicia. 

Marzy mi się tydzień nie robienia niczego.